Иако војната меѓу Русија и Украина е сè повеќе обележана со напредни технологии, реките сè уште играат клучна улога во обликувањето на бојното поле. Во текот на изминатите четири години, двете страни уништија бројни мостови по должината на фронтовската линија за да ги спречат офанзивните операции. Во последните месеци, Русија и Украина ги проширија овие напади со таргетирање мостови длабоко зад непријателските линии.

Целта на овие напади е да се нарушат логистичките рути и да се отежни снабдувањето на борбените единици. Сепак, оваа стратегија има и долгорочни последици. Со уништување на мостови што еден ден ќе бидат потребни за идните офанзиви, двете страни можеби испраќаат порака дека повеќе не очекуваат голем пробив на фронтот во скоро време.

Зошто Русија и Украина ги таргетираат мостовите?

Мостовите отсекогаш биле меѓу најважните цели на бојното поле бидејќи тешко се заменуваат. Тие претставуваат клучни јазли на воените транспортни мрежи. За разлика од магацините, мостовите не можат да се преместуваат, расфрлаат или кријат, а нивната локација е позната на сите, па затоа се релативно лесни за наоѓање и погодување.

Поважно е што уништувањето на еден мост може да го запре движењето на стотици возила што носат гориво, муниција и засилување. Наместо да се уништува секое возило поединечно, целата логистичка рута може да биде прекината со еден удар.

Ваквите напади станаа уште позначајни бидејќи и Русија и Украина имаат ограничени капацитети за поставување воени мостови. Двете страни изгубија голем дел од своите инженерски и понтонски единици за време на војната, особено кога се обидуваа да преминат големи реки како Сиверски Доњец и Оскил.

Поради ова, замената на уништен мост е често долга и сложена работа. Во некои случаи, војниците на фронтовската линија мораа да импровизираат привремени премини користејќи го материјалот што го имале на располагање. Ова дополнително укажува на недостаток на специјализирана опрема.

Вистинскиот ефект од овие напади оди многу подалеку од само уништениот мост. Логистичките мрежи се потпираат на ограничен број клучни патни и железнички премини. Кога еден од нив е уништен, сообраќајот мора да се пренасочи кон алтернативни патишта. А тоа значително ја продолжува секоја мисија за снабдување.

Ова го намалува количеството на залихи што може да стигне до единиците на фронтот секој ден. Во исто време, потрошувачката на гориво и абењето на возилата се зголемуваат. Останатите рути стануваат попредвидливи, па затоа беспилотните летала и системите со долг дострел можат да ги насочат нападите кон помалку тесни грла.

Во војна на исцрпување, сите овие ефекти постепено се собираат и ги зголемуваат трошоците за одржување на борбените операции, пренесува Forbes Srbija.

Иако Русија систематски ја напаѓа украинската инфраструктура од почетокот на војната како дел од својата кампања на стратешки напади, мостовите долго време не беа меѓу приоритетните цели. Сепак, во последните месеци тие стануваат сè поважни. Сега тие редовно се споменуваат во дневните извештаи на руското Министерство за одбрана за нападите врз украинската воена инфраструктура.

Важноста што Русија ја придава на уништувањето на мостовите ја покажува интервјуто со заменик-командантот на еден јуришен одред од 10-тиот тенковски полк.

Зборувајќи за стратегијата за освојување на Константиновка, тој рече дека руските сили „ги уриваат своите мостови и им го прекинуваат снабдувањето“.

foto printskrin